Show simple item record

dc.contributor.authorAçıkmeşe Akgül, Sinemen_US
dc.contributor.authorDizdaroğlu, Cihanen_US
dc.date.accessioned2020-09-22T11:56:31Zen_US
dc.date.available2020-09-22T11:56:31Zen_US
dc.date.issued2014en_US
dc.identifier.issn1304-7310en_US
dc.identifier.urihttps://dergipark.org.tr/tr/pub/uidergisi/issue/39288/462652en_US
dc.identifier.urihttps://hdl.handle.net/20.500.12469/3424en_US
dc.identifier.urihttps://app.trdizin.gov.tr/makale/TVRVM05UazRPQT09/nato-ab-iliskilerinde-isbirligi-ve-catisma-dinamiklerien_US
dc.description.abstractSoğuk Savaş dönemi boyunca Avrupa-Atlantik bölgesinde güvenlik ve savunma alanında NATO’nun sahip olduğu üstün konum, Avrupa’da kendi kendine yetebilen bir güvenlik mekanizmasının oluşumunu engellemiştir. Soğuk Savaş sonrasında dönüşmeye başlayan NATOAB ilişkilerinde, 1998 St. Malo Zirvesi’nin kazandırdığı ivmeyle temelleri atılan OGSP bir dönüm noktası teşkil etmiştir. Bu tarihten itibaren iki örgüt ilişkilerinde işbirliği fırsatlarının yanı sıra çatışma alanları da belirmeye başlamıştır. NATO-AB arasındaki ilişkilerin kurumsal çerçevesini güçlendiren ve “Berlin-artı” düzenlemelerini de içeren bir dizi anlaşmanın varlığına rağmen günümüzde 22 ortak üyeye sahip iki örgüt arasında etkin bir işbirliğinden söz etmek yanıltıcı olacaktır. Başta AB üyesi olmayan NATO müttefiklerine uygulanan ayrımcılık olmak üzere, halen varlığını sürdüren kurumlar arası ayrışma ve ikilik gibi sorunlar NATO-AB ilişkilerinde gelişimin önünü tıkamaktadır. Bu makale, iki örgüt arasındaki sınırlı işbirliğinin yanı sıra, daha etkin bir işbirliğinin önünü tıkayan engelleri ele almaktadır.en_US
dc.description.abstractNATO’s supremacy in the security and defence structures of the Euro-Atlantic region during the Cold War era has prevented the development of a self-sustained European security mechanism. With the end of the Cold War, specifically with the St. Malo Summit in 1998 which was a breakthrough in the advancement of the Common Security and Defence Policy, the NATO-EU relationship became pronounced. Since then, opportunities for and difficulties of collaboration have both defined this inter-institutional relationship between NATO and the EU. Despite a series of arrangements for strengthening the institutional framework of NATO-EU relations as well as the Berlin-plus agreements, the argument of an effective cooperation between two organizations would be misguided. Particularly, discrimination against the non-EU NATO allies as well as the existence of challenges such as decoupling and duplication are hampering progress in NATO-EU relations. This article aims at shedding a light on the limited cooperation between these two organizations by focusing on the current challenges.en_US
dc.language.isoTurkishen_US
dc.publisherUluslararası İlişkiler Konseyi Derneği İktisadi İşletmesien_US
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/openAccessen_US
dc.subjectNATO-AB ilişkilerien_US
dc.subjectBerlin-artıen_US
dc.subjectOGSPen_US
dc.subjectKıbrısen_US
dc.subjectNATO-EU Relationsen_US
dc.subjectBerlin-plusen_US
dc.subjectCSDPen_US
dc.subjectCyprusen_US
dc.titleNATO-AB ilişkilerinde işbirliği ve çatışma dinamiklerien_US
dc.typeArticleen_US
dc.identifier.startpage131en_US
dc.identifier.endpage163en_US
dc.relation.journalUluslararası İlişkileren_US
dc.identifier.issue40en_US
dc.identifier.volume10en_US
dc.contributor.khasauthorAcikmese Akgul, Sinemen_US
dc.contributor.khasauthorDizdaroğlu, Cihanen_US


Files in this item

Thumbnail

This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record