Hukuk Fakültesi

Permanent URI for this communityhttps://hdl.handle.net/20.500.12469/50

Browse

Now showing 1 - 7 of 7

BİYOTIP SÖZLEŞMESİ HÜKÜMLERİNİN İÇ HUKUKTAKİ DÜZENLEMELERE ETKİSİ
(Legal Yayıncılık Anonim Şirketi, 2018) Söğüt, İpek Sevda
Ortak bir biyoetiğin oluşumunda insan hakları çerçevesinde ve özellikle insan onuruyla bağlantılı bir hat oluşturan Biyoloji ve Tıbbın Uygulanması Bakımından İnsan Hakları ve İnsan Haysiyetinin Korunması Sözleşmesi: İnsan Hakları ve Biyotıp Sözleşmesi, biyoetik meselelerini insan hakları çerçevesine oturtan ilk bağlayıcı insan hakları belgesidir. Bu çalışmada; Biyotıp Sözleşmesinin iç hukuktaki düzenlemelere etkisi ele alınırken, Sözleşmenin 6. maddesi (Muvafakat Verme Yeteneği Olmayan Kişilerin Korunması) bağlamında, genel önleyici aşı zorunluluğuna dair yasal düzenleme bulunmaması sorunu; Sözleşmenin 9. maddesi (Önceden Açıklanmış İstek) bağlamında, hastanın tıbbi yaşam iradesini ortaya koyabileceği hukuki vasıtalara ilişkin yasal düzenleme bulunmaması sorunu; Sözleşmenin 18. maddesi (Tüpte (in vitro) Embriyonlar Üzerinde Araştırma) bağlamında embriyonik kök hücre çalışmalarındaki yasal belirsizlik sorunu ve son olarak, Sözleşmenin 21.maddesi (Ticari Kazanç Yasağı) bağlamında hekim-hasta ilişkisinin tüketici hukuku kurallarına tabi tutulması sorunu üzerinde genel bir değerlendirme yapılmıştır.
GELENEKSEL VE TAMAMLAYICI TIP UYGULAMALARINDA AYDINLATILMIŞ ONAM SORUNU
(Seçkin Yayıncılık, 2017) Söğüt, İpek Sevda
Geleneksel tıp terimi; modern tıp döneminden önce, farklı toplumlarda ampirik bilgiye dayalı olarak geliştirilmiş tıbbi sistemlere işaret etmekte kullanılmaktadır. Dünya Sağlık Örgütü ise geleneksel tıbbi; hastalıkları teşhise, tedaviye veya sağlığı korumaya yönelik, bitki, hayvan ve mineral temelli sağlık uygulamaları, yaklaşımları, bilgi ve inançları ile, ruhsal terapiler, elle uygulanan teknikler ve egzersizler bütünü olarak tanımlamaktadır. Tamamlayıcı tıp, tıbbi tedavi ile birlikte ona ek olarak kullanılan tedavi ve bakım sistemidir. Tamamlayıcı tıp, geleneksel tıbba paralel yürütülen ve onu destekleyen, tedaviyi güçlendiren, tedavinin yan etkilerini ve/veya semptomlarını azaltan uygulamalardır. Sağlığı korumak veya hastalığı iyileştirmek amacı ile yapılan, geleneksel ve tamamlayıcı tıp uygulamalarının birçoğu, aynı zamanda bir tıbbi müdahaledir. Bu sebeple, tıbbi müdahaleyi hukuka uygun kılan unsurlardan biri olarak aydınlatılmış onamın, bu uygulamalarda hangi kapsamda olması gerektiği sorunu üzerinde, önemle durulması gerekmektedir. Ülkemiz açısından, geleneksel ve tamamlayıcı tıp uygulamaları üzerine bilimsel çalışmaların yetersizliği düşünüldüğünde, bu uygulamaların komplikasyonlarının hangi kapsamda açıklanabileceği tartışmaya açıktır. Bu çalışma ile; “Geleneksel ve Tamamlayıcı Tıp Uygulamaları Yönetmeliği”nde yer alan düzenleme ile, ulusal ve uluslararası geleneksel ve tamamlayıcı tıp uygulamalarında aydınlatılmış onam sorununa ilişkin görüş ve eleştiriler ortaya koyulmaya çalışılacaktır.
A General Outlook on the Issue of Trade Restrictions in Roman Law
(Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi, 2019) Söğüt, İpek Sevda
The legal sources of Roman law, mainly face trade restrictions in the context of the relationship between patron and freedman (libertus). It is no coincidence that, the issue arose in that particular context. Before slaves were set free, they would often acquire special knowledge and skills from working in the masters’ businesses. If a slave was set free to administer, the estate of his former master as procurator (a representative in terms of a general power of attorney), his livelihood was secured. In other cases, he had to establish his own occupation to survive after his manumission. His obvious choice would have been the occupation he had learned under his former master and present patron. For example, the freedman of a medical doctor could become a doctor himself and the freedman of a slave-dealer did not begin agitate for the abolition of slavery, but became a slave-dealer himself.
HASTANIN TIBBİ YAŞAM İRADESİNE DAİR HUKUKİ VASITALAR
(2017) Söğüt, İpek Sevda; Tuna, Ekin
Birçok hukuk sisteminde, kişilerin tedavileri ile ilgili karar alma sürecine katılmaları konusunda "tıbbi yaşam iradesi"ni ortaya koyan hukuki vasıtalar kabul edilmiştir. Tıbbi yaşam iradesi; çok ciddi bir hastalık durumunda hastanın kendisine verilecek olan sağlık hizmeti ile ilgili taleplerini ortaya koyması veya kendi kararlarını alamayacak duruma gelmesi halinde, yerine karar alacak kişiyi belirleyebilmesini sağlayan yazılı irade açıklamalarıdır. Gelişmiş ülkelerde yoğun tartışmalara yol açan bu konu, henüz Türkiye'de normatif bir düzenleme oluşturma yönünden, tartışmaya açılmamıştır. Hukuk sistemlerinin uygun gördüğü şekilde, çeşitli hukuki vasıtalarla vücut bulan hastanın tıbbi yaşam iradesi; kendi kaderini tayin ve onurlu ölüm hakkı çerçevesinde, hastanın terminal dönemde olması halinde, karar verme yetkisini haiz olmadığı anda dahi, kendisine uygulanmasını istediği ya da istemediği tıbbi müdahaleleri belirleyebilmesini sağlayan bir hukuki müessese olarak karşımıza çıkmaktadır.
Lex Rhodia de Iactu'ya Genel Bir Bakış
(2017) Söğüt, İpek Sevda
Bu makale, Romalıların Rodos Yasasından aldığı ve Iustinianus'un derlemesinde yer alan müşterek avarya kavramına genel bir bakış niteliğindedir. Müşterek avarya, antik dönemler deniz hukuku ve uygulamasının en eski izlerinden biridir. Antik Yunan'ın çöküşü ve Roma İmparatorluğu'nun yükselişi Rodos Deniz Hukukunun etkisini değiştirmiş olsa da, Rodos Kanunu Akdeniz ticareti için barışçıl ve karlı olduğundan, yeknesak bir kod olarak varlığını devam ettirdi. Akdeniz'de, neredeyse bin yıldan fazla, Romalılar tarafından bazı eklemelerle çeşitlendirilmiş olsa dahi, sadece Rodos Hukuku hakim olmuştur.Nitekim, lex Rhodia de Iactu, metinlerin hukuksal olmaktan çok, tarihsel olmasından dolayı, Roma Özel Hukukunun en tartışmalı konularından biridir. Bu, Digesta 14.2.0 (De lege Rodia [Rhodia] de iactu)'deki on derlemede açıklanan, oldukça karmaşık bir sistemin içeriğinin doğası ve öneminden kaynaklanmaktadır.
Objective Factor of Furtum: Contrectatio
(Türkiye Adalet Akademisi, 2017) Söğüt, İpek Sevda
The first element of furtum was contrectatio; the handling of an object against the will of the owner (invito domino) or the person who had a lawful interest in such object. Examples of contrectatio included the removal of a thing, embezzlement, receiving stolen goods, disposing of a pledged thing without being authorized to do so, accepting an object that the owner had handed over by mistake, and hiding an escaped slave. Furthermore, a pledgee or depositee who made use of the pledged or deposited object committed furtum as did the borrower who misused the thing lent and even the owner who fraudulently removed a thing from who had a real thing in it or from a hirer with a right of retention for expenses. It is difficult to apply the notion of handling (contrectatio) to land thought of as such, and it is never is in fact so applied in juristic texts, thought soil or stones, as opposed to praedium, could be “contrected” and stolen.
Yasal Belirsizlik: Embriyonik Kök Hücre Çalışmaları
(2018) Söğüt, İpek Sevda
Kök hücre tipleri arasında yer alan embriyonik kök hücreler, her çeşit hücre ve dokuya dönüşebilme kapasitesi nedeniyle doku mühendisliği ve rejeneratif tıp alanında önemle üstünde durulan kök hücre grubudur. Özellikle insan embriyonik kök hücreleri; yeni ilaç tasarımı deneylerinde, ilaç toksisitelerinin araştırılmasında ve erken embriyonik gelişim çalışmalarında model olabilecek hücrelerdir. Bununla birlikte, insan embriyonik kök hücre çalışmaları canlı embriyoların kullanımını gerektirdiğinden, etik ve hukuki problemleri beraberinde getirmektedir. Embriyon araştırmaları, yaşamın başlangıcı ve insan onurunun kapsama alanını ilgilendirdiğinden, çok tartışmalı bir konudur. Bu çalışma ile genel olarak kök hücre kavramı, hukuki niteliği, embriyonik kök hücre kavramı, embriyonun; insan hakları hukuku, anayasa hukuku, ceza hukuku ve medeni hukuk bağlamında statüsü, ana rahmindeki embriyo, tüpteki embriyo bakımından embriyonik kök hücre çalışmalarındaki mevcut hukuki durum ile araştırma amaçlı embriyo yaratmanın hukukiliği ve embriyonik kök hücre çalışmalarında Sağlık Bakanlığı Genelgesi sonrasındaki hukuki durum açıklanmaya çalışılacaktır.

Browse

Browsing Hukuk Fakültesi by Author "Söğüt, İpek Sevda"