Esin Paça Cengiz

Paça Cengiz, Esin

Profile URL

https://hdl.handle.net/20.500.12469/6123

Name Variants

Paça Cengiz, Esin
Paca Cengiz,Esin
Esin PAÇA CENGIZ
PAÇA CENGIZ, ESIN
PAÇA CENGIZ, Esin
E. Paça Cengiz
Paça Cengiz,E.
Paca Cengiz,E.
P., Esin
Paça Cengiz, ESIN
Paça Cengiz, E.
Esin Paça Cengiz
Paca Cengiz, Esin
Esin, Paca Cengiz
CENGİZ E.
P.,Esin
ESIN PAÇA CENGIZ
Paça Cengiz E.
Cengiz, Esi̇n Paça
Cengiz, Esin Paça
Cengiz, Esin Paca
Cengiz, Esin Paca

Job Title

Dr. Öğr. Üyesi

Email Address

[email protected]

Main Affiliation

Radio, Television and Cinema

Status

Current Staff

ORCID ID

0000-0002-3408-8579

WoS Researcher ID

ABG-1912-2020

Full item page

Sustainable Development Goals

5

GENDER EQUALITY

2

Research Products

This researcher does not have a Scopus ID.

Documents

5

Citations

11

Go to WoS profile

Scholarly Output

17

Articles

6

Views / Downloads

198/3762

Supervised MSc Theses

10

Supervised PhD Theses

0

WoS Citation Count

11

Scopus Citation Count

14

WoS h-index

2

Scopus h-index

2

Patents

0

Projects

0

WoS Citations per Publication

0.65

Scopus Citations per Publication

0.82

Open Access Source

10

Supervised Theses

10

Google Analytics Visitor Traffic

Journal	Count
Rethinking History	2
Cinema Journal	1
Studies in Documentary Film	1
YEDİ: SANAT, TASARIM VE BİLİM DERGİSİ	1

Page Size:

Current Page: 1 / 1

Scopus Quartile Distribution

Competency Cloud

Scholarly Output Search Results

Now showing 1 - 10 of 17

Yeşilçam'da Kural Dışı Bir Yıldız: Sadri Alışık
(Kadir Has Üniversitesi, 2020) Diler, Özden Sevgi; Cengiz, Esin Paça
In this thesis, Sadri Alışık's film career, which lasted from 1944 to 1994, was examined. Sadri Alışık is an exceptional star in Yesilcam cinema's star system. In Yesilcam cinema, which is directed by commercial concerns, based on formulas and templates, and in which commercially successful films repeated constantly, the stars have also had to repeat themselves and could not go beyond certain role patterns. Sadri Alışık differs from the stars of the time in that he does not play categorical roles and can play different characters in different genres. It is necessary for stars to provide the audience with certain features that will not change from film to film, in order to ensure the commercial success of the films. Unlike other Yesilcam stars, Sadri Alışık does not promise a certain character type or film genre to the audience. Instead, a number of personality traits that emerge in all of the different characters he portrays and the unique performance style of Alışık appear as invariant elements of his star identity.
Çağdaş Belgeselde Sesli-görüntülü Arşivler Aracılığıyla Tarihin Yeniden İnşası: Aşk, Mark ve Ölüm'de Göçün Postmodern Tarihi
(2024) Gülsezer, Ayşe; Cengiz, Esin Paça
Bu tezde çağdaş belgeselin arşivler araçlığıyla postmodern tarih anlatıları inşa etme kapasitesini Aşk, Mark ve Ölüm (Kaya 2022) örneğinde inceleyeceğim. Rosenstone (1995), tarih filmlerinin geçmişi yansıtma bağlamında tarih yazımıyla eşit konumda olduğunu vurgularken, postmodern tarih anlatılarının ise yalnızca deneysel filmlerle ortaya konabileceğini iddia eder. Ancak Rosenstone 'un bu yaklaşımı yalnızca avangart filmlere tarihsel bir değer atfetmesi nedeniyle birtakım sınırlamaları beraberinde getirmektedir. Bu tez öncelikle geçtiğimiz yüzyıla ait tarihsel ve estetik perspektifin kısıtladığı çağdaş anlayışı genişletmeyi amaçlamaktadır. Bu amaç doğrultusunda, çağdaş belgesin tarih yazımına bir alternatif olmaktan ziyade özgün tarihsel anlatılar inşa edebileceğini ve popüler yapımların da deneysel çalışmalar kadar postmodern anlatılar ortaya koyabileceğini savunmaktayım. Çağdaş belgeseli, kanıt niteliğinde materyallerin birbiriyle etkileşimi üzerinden düşünmekle birlikte, Aşk, Mark ve Ölüm'ü konvansiyonel kodları kullanan bir çağdaş belgesel olarak tanımlamaktayım. Arşiv materyallerini yaratıcı şekilde kullanarak göçün postmodern bir tarihsel anlatısını ortaya koyan film, kurgu-montaj ve ses tasarımı aracılığıyla söz konusu arşivlere bir faillik yüklemektedir. Bu bağlamda, filmde arşiv malzemelerinin yan yana getirilme biçimi, arşiv hafızanın birbiriyle etkileşiminin de dahil olduğu bir diyalog olarak değerlendirilmektedir. Filmin biçimsel yapısı analiz edildiğinde, bu diyalogu kurmak için belgesel konvansiyonlarının tersine çevrilerek ya da yaratıcı tekniklerin içinde eritilerek kırıldığı görülmektedir. Anahtar Sözcükler: Arşiv, Belgesel, Tarih, Tarih yazımı, Hafıza, Postmodernizm
Citation - WoS: 1
Selections From the Fight for National Cinema
(Univ Texas Press, 2016) Behlil, Melis; Cengiz, Esin Paça
[Abstract Not Available]
Citation - Scopus: 1
Two Balloons Can Fly a Minaret: Parody and Fabricated Reality as Integral Qualities of Mock-Documentary in aya Seyahat
(Routledge Journals, Taylor & Francis Ltd, 2025) Tuzun, Defne; Akcali, Elif; Cengiz, Esin Paca; Behlil, Melis
This paper takes a close look at the critically acclaimed artist and filmmaker Kutlu & gbreve; Ataman's mockumentary Aya Seyahat (Journey to the Moon, 2009). We discuss the potentials and possibilities that the mockumentary mode brings to the film in detail, and address this mode as an aesthetic and critical manner that Ataman employs in his artistic practice. Through this discussion, we evaluate the ways in which the film is informed by and can be interpreted as a parodic observation of recurrent patterns in Turkish politics and representations of the national pasts. We argue that it exemplifies and endorses mockumentary's politically reflexive capacity to rethink history and the process of historiography in which historical truths are constructed. Mockumentary mode offers layers of meanings, exceeding the obvious narrative of historical parody, and invites the viewers to notice and problematize conventional narrational and stylistic methods of documenting a historical event. Thus, the film provides a criticism and comparison of the public opinion towards politics within two distinct periods in Turkey's history, namely the 1950s and the 2000s. It also opens up a space for a critical engagement with Turkey's troubled pasts and their construction as historical narratives in both cinematic and other representations.
Bir Yöntem Olarak Dijital Görsel-işitsel Veri Tabanı Oluşturma: “sinematik Mekânlar” Örneği
(2024) Cengiz, Esin Paça; Akçalı, Elif
Bu makalede Türkiye Sineması Görsel-İşitsel Ansiklopedisi isimli projenin ‘Sinematik Mekânlar’ bölümünün içeriği ve kapsamı aktarılacak ve yöntem olarak dijital görsel-işitsel veri tabanı oluşturmanın ve videografik üretimin sinema çalışmaları alanında ne gibi işlevleri olabileceği tartışılacaktır. Projeye adını veren sinematik mekânlar kavramı sadece filme arka plan olarak hizmet eden ve estetik olarak çerçevelenmeye uygun manzara ve yapıları kapsamaz; Türkiye Sineması’nda yıllar boyunca yüzlerce filmde tekrar tekrar kullanılmış, hafıza ve hatırlama ile organik bir ilişki kuran mekânları da tanımlar. Sinema yoluyla toplumsal hafızamızın ayrılmaz bir parçası haline gelmiş Pierre Loti Çay Bahçesi, Haydarpaşa Garı, Taksim Meydanı gibi kentin belirleyici mekânları ile izleyicinin gördüğü anda tanıdığı Yeşilköy, Büyükada ve Kuzguncuk’taki köşkler ve yalılar gibi iç mekânlar da bu kavramla tanımlanabilir. Bu makalede, proje kapsamında gerçekleştirilen videografik çalışma aracılığı ile bir arada incelenmesi mümkün kılınmış bir dış ve bir iç mekânın (Galata Köprüsü ve Cam Kapılı Köşk) incelemesi yapılacak ve dijital arşiv ve videografinin film çalışmaları alanında yeni yöntemler olarak öne sürdükleri farklı olanaklar tartışılacaktır.
Hayalet Kadınlar: Bir Zamanlar Anadolu'da ve Abluka Filmleri Üzerinden Türkiye'nin Yeni Yönetmen Sinemasında Kadın Temsili
(Kadir Has Üniversitesi, 2019) Perkün, Doğacan Güneş; Paça Cengiz, Esin
Bu tezde; Türkiye'nin yeni yönetmen sinemasında sıklıkla işlenen "erkeklik krizleri" ve "erkekler arası iktidar mücadelesi" temalarının yer aldığı filmlerdeki kadın temsili ve kadının anlatılara etkisi incelenmiştir. Çalışmanın amacı, Türkiye'nin yeni yönetmen sinemasındaki kadın temsillerini yoklukları, sessizlikleri ve pasiflikleri üzerinden okuyan çalışmaların aksine; kadınların filmleri belirsiz, tekinsiz ve tanımlanamaz yapıları ile sardıklarını ve filmlerin hem hikâyelerine hem de biçimlerine güçlü bir şekilde etki ettiklerini tartışmaktır. Bu doğrultuda öncelikle, Batı'da ve Türkiye'de kadın temsil sorununa yönelik feminist film kuramı çerçevesinde yapılan çalışmalara yer verilmiş, tezde kullanılan kavramlar ve görüşler açıklanmıştır. Ardından, Türkiye'nin yeni yönetmen sinemasının belirgin örnekleri olan Bir Zamanlar Anadolu'da (Nuri Bilge Ceylan, 2011) ve Abluka (Emin Alper, 2015) filmlerindeki kadın temsili, biçimsel analiz yöntemiyle incelenmiştir. Yapılan analizler sonucunda, Bir Zamanlar Anadolu' da ve Abluka filmlerinde kadınların; ait olmadıkları erkek gruplarının dünyasına musallat oldukları, erkekleri rahatsız ettikleri, filmlerin başlama ve sonlanma nedeni olarak sunuldukları anlaşılmıştır. Kadınların yalnızca filmlerin hikâyelerine değil aynı zamanda filmlerin yapılarına da musallat olarak, varlık gösterdikleri anlarda filmlerin hâkim biçimlerini böldükleri, değiştirdikleri görülmektedir. Bu açıdan kadınların pasif birer arka fon olarak işlendiğine, ancak fiziksel varlık ve sessizlik ile etkili olabildiklerine dair yapılan çalışmaların, Türkiye'nin yeni yönetmen sinemasındaki kadın temsillerini açıklarken yetersiz kaldığı anlaşılmaktadır. Kadınlar; görünüp kaybolduklarında, duyulup sessizleştiklerinde, anlatıları belirsiz ve tekinsiz varlıkları ile böldüklerinde, yani hayalet olduklarında etkili olmaktadırlar.
Turist Ömer : Yeşilçam'da Bir Müphem
(Kadir Has Üniversitesi, 2017) Alptekin, Ayris; Paça Cengiz, Esin
Turist Ömer serisi ve karakteri Yeşilçam’ın ilk flanörü olarak geçmektedir. Walter Benjamin’in öne sürdüğü bu kavram modernizmle beraber kentte aylak bir biçimde dolanan ve kenti gözlemleyen yeni bir insandır. Turist Ömer ise yalnızca flanör olarak değil, içinde barındırdığı ikiliklerle Zygmunt Bauman’ın müphemlik kavramı üzerinden okunabilecek bir aralık sunar. Bauman, modernizmle beraber gelen kategoriye sokma arzusunun yıkılışı olarak belirsiz bir müphemlikten bahseder. Müphem, tek bir etiket altında değerlendirilemeyendir. Bu anlamda mevcut Turist Ömer’in müphemlikleri detaylıca incelenmiştir. Ömer’in en güçlü müphemliği temsiliyet noktasından gelmektedir. O, köyden kente göç etmiş ve kentte tutunamayıp işsizliğe teslim olan insanın temsili mi yoksa hali hazırda kentli olan ve değişen kente uyumlanamayıp iradeyle ayaklığı seçmiş insanın temsili midir? Çalışmada müphemlik kavramı temel alınarak son yıllarda sinema alanında örnekleri verilen videografik film çalışmaları yöntem olarak kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda dramaturjik olarak mevcut kavramların açtığı perspektifle filmler, kendi malzemesiyle yeniden kurgulanıp deneysel ve yaratıcı bir video çıktısı oluşturulmuştur.
Cin Eksenli Dabbe Filmlerindeki Canavar Goruntusunun İnsan-canavarlari Gizleyen Yapisi
(Kadir Has Üniversitesi, 2016) İnceoglu, Fatma Dilsad; Paça Cengiz, Esin
Bu çalışma, şeytani bir güç tarafından ele geçirilen kadınların hikâyelerini anlatan Dabbe: Bir Cin Vakası (Hasan Karacadağ, 2012), Dabbe: Cin Çarpması (Hasan Karacadağ, 2013) ve Dabbe: Zehr-i Cin (Hasan Karacadağ, 2014) filmlerine odaklanmaktadır. Filmlerde kötülüklerin insandan kaynaklanması ve cinlerin insanların araçları olarak kullanılması hakim bir tema olarak ortaya çıkar. Filmlerde doğal olmayan canavarların yanı sıra, cinleri kullanarak kötülük yapan insan-canavarlar mevcuttur. Filmlerdeki cinlenmiş kişiler, evlerine girip çıkan, yakınlık duydukları başka insanların yaptığı çeşitli büyüler aracılığıyla cinlenir. Tezin odağındaki filmler görsel aşırılık kavramı üzerinden analiz edilmektedir. Filmler, canavarın bakış açısınıdan sunulmakta ve canavarın bakış açısından sunulan sahnelerde, kadrajda da cinlenmiş beden sürekli gösterilmektedir. Bu durum ise görsel aşırılık olarak ifade edilmektedir. Fikri desteklemek adına görsel aşırılık, korku filmlerindeki olay örgüsü yapısı ve anlatım araçlarının kullanımı üzerinden tartışılmaktadır. Analiz süresince filmlerden seçilen belli başlı sahneler, canavarın sunum biçimindeki aşırılığı göstermek amacıyla incelenmektedir. Bu tez, Bir Cin Vakası, Cin Çarpması ve Zehr-i Cin filmlerinin cinlenme görüntülerini merkeze alan bir yapı izlediğini ve bu görüntülerin sıklığı ve fazlalığı ile insan-canavarların görünmez kılındığını iddia etmektedir.
Yeni Türkiye Sinemasında Özdüşünüm: Masumiyet ve Pek Yakında
(Kadir Has Üniversitesi, 2019) Kızıl, Ahmet; Paça Cengiz, Esin
Bu tezde; yeni Türkiye sinemasında sıklıkla uygulanan özdüşünüm kullanımının anlatıya etkileri incelenmiştir. Tezde, yeni Türkiye sinemasında özdüşünüm kullanımının, film sektöründeki koşul ve krizler ile ilintili olduğu iddia edilmektedir. Tezin çıkış noktası, yeni Türkiye sinemasında özdüşünüm hangi amaçla kullanılmıştır sorusudur. Çalışmanın amacı, yeni Türkiye sinemasındaki özdüşünüm kullanımının, sektörel krizlerle ortaya çıkıp, anlatılarını Yeşilçam ve Türkiye sineması dönemlerine bakarak yeniden kurduklarını tartışmaktır. Bu amaç dahilinde, yeni Türkiye sinemasında yer alan iki örnek, Masumiyet (Zeki Demirkubuz, 1996) ve Pek Yakında (Cem Yılmaz, 2014) filmlerindeki özdüşünüm kullanımı, biçimsel analiz yöntemiyle incelenmiştir. Yapılan analizler sonucunda, Masumiyet'te anlatıya etki eden özdüşünüm kullanımı; filmin özdeşleşme kurulacak sahnelerinde televizyon aracılığıyla öncüllenerek yapılmaktadır. Pek Yakında filminde özdüşünüm kullanımı ise Yeşilçam sinemasıyla nostaljik bir bağ kurarak üretim-dağıtım zinciri koşullarının değişmediğini göstermek için kullanıldığı görülmektedir.
Citation - WoS: 1
Citation - Scopus: 2
Rethinking the Historical Film Form: Trauma, Temporality and Indirect Representation in Historical Essay Films
(Routledge Journals, Taylor & Francis Ltd, 2023) Cengiz, Esin Paca
In film scholarship, historical film has been identified as a form that portrays events and experiences that took place in the past. By building on Caruth's concept of indirect representation, however, this article identifies a new historical film form that is not necessarily set in the past, but engages with questions regarding history, memory and historical representation. It conceptualizes this new form of 'historical essay film', and by analysing Voice of My Father, argues that rather than manifesting a desire to represent traumatic events directly, historical essay films refrain from the presumption that the medium of film can represent the reality of past events. To this end, they engage with past traumas indirectly through narratives that are set in the present day. The study further contends that the main thrust of historical essay films is to probe the discursive fields in which certain moments of the past are fixed, narrated and become predominant while others remain overlooked and unaccounted for. The article concludes with the claim that, as a consequence of their unconventional formal structures, historical essay films diminish the temporal distance between the past, present and future while also opening up new possibilities for rethinking what historical representation means.