Uluslararası Vergi Hukukunun Yeni “Gösteri İnsanları”: Sosyal İçerik Üreticileri

Abstract

Gerçek kişi sosyal içerik üreticileri OECD Model Anlaşması’nın 17. maddesi uyarınca gösteri insanı teşkil etmekte, bu durum da ilgili üreticilerin sosyal medya platformları üzerinden yaptıkları paylaşımlara ilişkin olarak dünyadaki her ülkenin potansiyel bir kaynak ülke haline gelmesine ve içerik üreticisinin gelirinin bir bölümünü vergiye tâbi tutabilmesine kapı aralamaktadır. Sanal sosyal içerik üreticilerini ticari faaliyetleri kapsamında kullanan gerçek ve tüzel kişiler açısından ise durum farklıdır. Bu kişilerin kazançları genellikle OECD Model Anlaşması’nın ticari kazançları düzenleyen 7. maddesi kapsamına girmekte ve bir işyeri olmaksızın herhangi bir kaynak ülkede vergilendirile- memektedir. Bu çalışma kapsamında, hem içerik üreticileri açısından vergilendirmede tarafsızlık ilkesinin tesisi hem de sosyal medya aracılığıyla yapılan paylaşımların 17. maddeye tâbi tutulma- sından kaynaklı karmaşıklığı bertaraf edebilmek için bir çözüm önerisi getirilmektedir.

Since human influencers should be characterised as entertainers under article 17 of the OECD Model Convention, the income they obtain from the content they share via social media platforms can potentially be submitted to tax in every single country from where such content can be ac- cessed, as all these countries constitute source states. On the other hand, income derived from in- dividuals and legal entities via the use of virtual influencers in their professional activities form business profits under article 7 of the OECD Model Convention and cannot be submitted to tax in any source state, unless a permanent establishment is created. This article analyses these issues and makes a suggestion in view of ensuring fiscal neutrality in the field of content creation and eliminating the complexity deriving from taxation of social media posts under article 17.